bodyPlanet

Season Finale!
Πάει μια χρονιά! Το μωρό σου στο τέλος του μήνα θα κλείσει ένα χρόνο. Να σου ζήσει, να το χαίρεσαι και να 'ναι πάντα γερό κι ευτυχισμένο.
Ας δούμε όμως εκείνο το μικρό πλασματάκι που γέννησες και το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κλαίει και να θηλάζει, σε τι έχει εξελιχθεί;

Τα κάνω όλα!
Ή τουλάχιστον σχεδόν όλα! Τα μωρά που βρίσκονται σε αυτό το μήνα, δεν έχουν καμία δυσκολία να στηριχτούν σε έπιπλα και να περπατήσουν, αυξάνοντας δραστικά το... βεληνεκές τους. Χτυπάνε παλαμάκια και κάνουν χαριτωμένες χειρονομίες όπως “γεια σου”. Πιάνουν αντικείμενα με τον αντίχειρα και το δείκτη. Λένε “μαμά” και “μπαμπά” και κάποια ξεχωρίζουν πραγματικά τη μαμά και το μπαμπά και απευθύνουν την αντίστοιχη προσφώνηση, ενώ υπάρχουν και εκείνα που λένε 2-3 ακόμη απλές λέξεις (π.χ. “γεια”, “γιαγιά”). Κάποια μωρά μπορούν να σταθούν μόνα τους στιγμιαία, ή λίγο περισσότερο. Ακόμη υπάρχουν μερικοί μικροί “ρήτορες” που απευθύνουν (συνήθως στους γονείς τους) το λόγο μέσα από ένα χείμαρρο ακατάληπτων εκφράσεων, που όμως ηχητικά μοιάζει με γλώσσα.
Γενικώς, κλείνοντας τον ένα χρόνο ζωής, ένα παιδί μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, πολλά από τα οποία θα σε τρομάζουν (ειδικά η τάση που έχουν να μπουσουλάνε παντού και να βάζουν ό,τι βρουν στο στόμα). Υπομονή, σκέψου ότι κάποτε ήσουν κι εσύ στην ηλικία τους... Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, αν αυτή η ηλικία ήταν τόσο επικίνδυνη όσο φαίνεται, θα ήμασταν πολύ λιγότεροι! Οπότε μπορείς να χαλαρώσεις λίγο και να απολαύσεις το παιδί σου που μεγαλώνει και αρχίζει πλέον να ανταποκρίνεται. Παίξε μαζί του, δείξε του πράγματα, βοήθησέ το να γνωρίσει αυτόν τον κόσμο στον οποίο το έφερες!

Καθημερινή τροφή
Στην ηλικία αυτή ένα παιδί πρέπει να καταναλώνει περίπου 900 με 1300 θερμίδες τη μέρα. Δε χρειάζεται να είσαι με το θερμιδομετρητή στο χέρι. Αρκεί στη γενική εξέταση που του κάνει ο παιδίατρος κάθε μήνα, να μην αλλάξει απότομα καμπύλη βάρους. Ωστόσο, για την ώρα, είναι καλύτερο να τρώει περισσότερο παρά λιγότερο, καθώς η σωματική αύξηση και ανάπτυξή του παρεμποδίζονται από την πρόσληψη λιγοστών θερμίδων (βέβαια, δεν υπάρχει λόγος να κάνεις το παιδί σου ολοστρόγγυλο προσπαθώντας να αποφύγεις το άλλο άκρο).

Βζιιιιιν!
Ναι, είναι αλήθεια ότι πολλά μωρά, πλησιάζοντας τα πρώτα τους γενέθλια δε στέκονται ούτε στιγμή. Η δραστηριότητά τους είναι συνεχώς σε υψηλά επίπεδα και μάλιστα όταν κουράζονται... συχνά επιταχύνουν τους ρυθμούς τους! Υπάρχει λόγος να ανησυχείς για Διαταραχή Ελλειμματικής Συγκέντρωσης και Υπερκινητικότητας;
Όχι! Η ΔΕΣΥ εμφανίζεται σε ένα μικρό ποσοστό παιδιών (και δέκα φορές συχνότερα στα αγόρια απ' ό,τι στα κορίτσια) και διακρίνεται για το πολύ μικρό εύρος προσοχής, ενώ η δραστηριότητα είναι πραγματικά υπερβολική και μη παραγωγική.
Απλώς το μωρό σου, μετά από σχεδόν ένα χρόνο προσπαθειών και (εποικοδομητικών) αποτυχιών, πλέον είναι σε θέση να αξιοποιήσει το σώμα του, η κινητικότητά του του “ανήκει”, την ορίζει και απολαμβάνει αυτή την κατάκτηση. Γι' αυτό δε θα χάσει ευκαιρία να πάει οπουδήποτε και να εξερευνήσει οτιδήποτε.

28 Οκτωβρίου... κάθε μέρα
Το μωρό σου έχει μεγαλώσει και έχει αρχίσει να αναπτύσσει προσωπικότητα. Ταυτόχρονα είναι σε θέση πλέον να επιβάλλει πράγματα και καταστάσεις στο περιβάλλον του αντί να είναι παθητικός αποδέκτης των επιλογών που κάνουν οι γονείς του και όποιος άλλος το φροντίζει. Ε, λοιπόν, είναι και η πρώτη εξέγερση απέναντι στη γονική εξουσία. Και επειδή η άρνηση έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από την αποδοχή, το μωρό σου μπορεί να κάνει το “όχι”... καραμέλα.
Δεν είναι απαραίτητο ότι το εννοεί κάθε φορά, ή ότι το εννοεί στο βαθμό που το αντιλαμβάνεσαι. Είναι κι αυτό μια άσκηση: Όπως όταν μαθαίνει να μπουσουλάει και να σηκώνεται μαθαίνει δοκιμάζοντας και αποτυγχάνοντας, όσο αστείο κι αν σου φανεί, μαθαίνει και να αρνείται με τον ίδιο τρόπο. Ένας άλλος λόγος που το μωρό σου θα μάθει πιο γρήγορα την κίνηση του κεφαλιού για το “όχι” απ' ό,τι για το “ναι”, είναι ότι είναι πιο εύκολη σαν κίνηση και γι' αυτό τη χρησιμοποιεί και πιο συχνά, ακόμη κι αν δεν θέλει πραγματικά να αρνηθεί κάτι.
Ένας τρόπος να ξεπεράσεις το... τείχος του “όχι” είναι οι ερωτήσεις που δεν επιδέχονται (για έναν ενήλικα τουλάχιστον) το όχι ή το ναι σαν απάντηση. “Κούνια ή τραμπάλα;”, “γάλα ή νερό;” κ.ο.κ. είναι παραδείγματα ερωτήσεων που ενδεχομένως να σε διευκολύνουν. Βέβαια, αρκετά μωράκια ενθουσιασμένα με τη δυνατότητα να ασκούν “εξουσία” που τους δίνει το “όχι” ίσως να απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο ακόμη και σε τέτοιου τύπου ερωτήσεις.

Δε θα κάνουμε πάρτι;
Εννοείται ότι θα κάνεις πάρτι για το παιδί σου! Απλώς πρέπει να έχεις στο νου σου ότι το παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες, οπότε ένα πάρτι ενός μωρού 1 έτους διαφέρει αρκετά από ένα αντίστοιχο πάρτι γενεθλίων για ενήλικες.
Αρχικά, ο κόσμος πρέπει να είναι σχετικά περιορισμένος. Κανένα μωρό δε θα ενθουσιαστεί βλέποντας στο χώρο του δεκάδες πρόσωπα να κινούνται, να μιλούν, να χειρονομούν... Είναι πολύ πιθανό να εκνευριστεί, να αγχωθεί, να τρομάξει και τελικώς να βάλει τα κλάματα, κάτι όχι όμορφο για μια τόσο γλυκιά μέρα. Λίγοι και καλοί, λοιπόν. Συγγενείς και κοντινοί φίλοι και, ακόμη καλύτερα, δυο τρία μωρά ακόμα (αν το παιδί σου είναι εξοικειωμένο με την παρουσία άλλων μωρών στο χώρο).
Απόφυγε το “καρναβάλι”. Μη γεμίσεις με διακοσμητικά σημεία και τέρατα (σερπαντίνες, γιρλάντες κ.λπ.) το χώρο. Το παιδί σου θα βρεθεί απότομα σε ένα ανοίκειο περιβάλλον, οπότε... πάλι θα τρομάξει. Η διακόσμηση του χώρου πρέπει να είναι απλή, λιτή και να βασίζεται σε ένα εικαστικό θέμα που του αρέσει. Υπάρχουν εκατοντάδες κόμικς, από στρουμφάκια και πόκεμον μέχρι μίκυ μάους και κάσπερ. Στο πλαίσιο αυτό, καλό είναι να αποφύγεις να καλέσεις κάποιον κλόουν. Στην ηλικία αυτή τα παιδιά είναι εξαιρετικά απρόβλεπτα, οπότε μπορεί να του αρέσει ο κλόουν, αλλά μπορεί και τρομοκρατηθεί. Better safe than sorry!
Όταν έρθει η ώρα της τούρτας, εννοείται ότι το... τιμώμενο πρόσωπο πρέπει να δοκιμάσει, γι' αυτό φρόντισε να μην περιέχει συστατικά που δεν κάνει να φάει: Σοκολάτα, ζάχαρη, μέλι, καρύδια είναι συστατικά που ΔΕΝ θα πρέπει να δοκιμάσει ακόμα.
Τράβηξε αρκετές φωτογραφίες ή video από την όλη διαδικασία, χωρίς όμως να παραμελήσεις να τη ζήσεις και από “μέσα”. Μη “στήνεις” το παιδί για φωτογραφίες, οι αυθόρμητες είναι πάντα οι καλύτερες, όπως θα διαπιστώσεις χρόνια αργότερα βλέποντάς τες ξανά και προσπαθώντας να καταλάβεις πώς πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός και πώς μεγάλωσε τόσο...